İsyan da ateş de karşı duruş, kabullen:emek, öfke ve umut üzerine kurulu birer yoğunlaşmış lirizmdir. Veysel Çolak, ‘Şimdi İsyan Şimdi Ateş’te düşünerek yandığı kadar, hatta çok daha fazlasıyla duyup da yanmakta.Bir eser adı olarak ‘Şimdi İsyan Şimdi Ateş’ üç sözcüğün bileşimi: şimdi, isyan ve ateş.Şimdi içinde bulunulan, hakkının teslim edilmesi gereken zaman dilimidir. Binlerce yıldan…
“Abla, kusuruma bakma ama neden ağlıyorsun?”“…”“Abla iyi misin?”“….”“Abla”“Pardon anlamadım. Bir şey mi dediniz?”“Ha abla kulaklık mı vardı kulağında. Niye ağlıyorsun diye soruyordum ben de.”“…”“Canını sıkma abla. Bu hayatta hiçbir şey için ağlamaya değmez.”“Önemli bir şey yok. Teşekkür ederim. Size iyi yolculuklar…”“Haaa ablam hele önemli bir şey değilse hiç değmez ağlamaya. Sıkma canını. Ne gerek var,…
Bu gece sizin artık, her haliyle.Yıldızlar sizinAy sizinKaranlık sizinSessizilik sizinHuzur sizin Bu gece sizin artıkKullanın hunharcaUzanın yatağaYastığı çift tutunAğrımasın boynunuzBırakın yorganıSıcak zaten, özgür olunKadifemsi bir rüya hazırlayınNehirler aksın baldanBülbüller uçsun güllere doğru.-Yusuf’u kuyuya at- diye sayıklasın bir kuş .Ağlamaktan kör olsunYakup’un gözlerimağaraya vahiy gelsinaşk ile kucaklasın bir ümmeti Yüzünüzden tebessüm eksik olmasın.Kelebekler uçuşsun karnınızda.Papatyalar hep…
Sen gittiğinden beriMevsimsiz sabaha uyanmanın boşluğunu taşıyor bulutlarÖyle yitik öyle hüzünBağrıma taş bastığım feryatlarBin ahla yığılıyor yüreğimin mahzenineGözümden akan yaşlarla ayrılığın elemini taşıyorum yanık göğsümdeBenim olmayan bir gülümsemeyle umuda tutunuyorumBir cam kırığı var yüreğimdeYaşamak bir can sıkıntısı oldu bendeÖlüm sessizliği oturmuş şakaklarımaÖyle sessiz öyle amansızDalların hışırtısından duyamamışım gidişiniHeyula sarmış çehremiAmansız bir ürperti kaplıyor bedenimiHıçkırıklara boğulan…
Bekler zamanın elinde tutup açılmayıAyrılıp örümcek ağlarındanAğır ağır gölgeleri uzatmayıŞimdi önünde poz verilenDünde kalmış kapılar.Eskir meraklı bakışlarda Sıradan selamlı, soğuk dokunuşlarda,Lal olur bekler heybetli de olsaRenkli kelebekler gibiUmuda kanat açan kapılar,Bekletir bir ömür önündeAçılması mı hayırlı kapanması mı kendine?Kapısını çalamadığınArdına kadar açamadığınEndişe yüklediğin kapılarBinlerce kapı açılır zamanaBinlerce kapı kapanır üstüneGönül kapın çalınınca öğrenirsinHer kapıda anahtar…
Ses-akıttığım ilk yetinme değildirSiz-içinde kaybolduğumanlamsızlığa bırakılmış ütopyam Sessizliklebin yıl oldusürgün edildimUyumsuzluklarımdan doğdumUyduklarımdan öldüm OSon-suz- Ezile ezile unutmaya zorunlu kılınmışAdsız diyarsız boşlukSevildiğimi duymadan seviştiklerimin ağusudurSeni_alt bir tire atarak özleyenler(Seviyorum)parantezidir başıboş inanmaların Yanılgı!yılanların yüz yıldır koruduğu gömüAçiçinden safi yalnızlık çıkar Hayatı askıya bırakanHer cümleye kırgınım Yüzünüzden tebessüm eksik olmasın.Kelebekler uçuşsun karnınızda.Papatyalar hep seviyor da kalsın. Bu gece…
günceler arasına arşivlenen yarınlarıuzayıp gider sayfalar boyugüne selam verince suriyeli çocukellerinde kimsesizliğiyletutuşur ellerimiztutuşur ülkesizliğivarlığı öksüz bir hürriyettir suriyeli çocuküstünde uçuşup durankurşunlara asılmış künyesidengbej seslerine karışır çığlığıürperir eşyakin tutar ushayatlar devşirir sürgünlüğüaçlığı kemirengözleri gün batımı mülteci çocukçıldırmış öfkesiylecenk ettirir çocukluğunubedeninden çekilmiş kanıylayurdundan yurdumuzayaşama vedaya gelmiş suriyeli çocuk
Bir şair özeni duyarım sevgindeHer kelime yerinde, özgün, ahenkliAşk ve yalnızlık arası tat alıp demindeÖyle bir şiir sıcaklığı aramızdaki Bir ressam sabrı bulurum sevgindeHer figür özenli darbeler bile yerindeHer renk birbirini nasıl tamamlıyor böyleSevgin kıymetli bir tablo, altın değerinde Heykeltıraş titizliği aşkı gösterişinKalıplar ve alçılar iş bitince yerle birYersiz fazlalığı atmak ister senin işinKıymeti kaybolmaz…
Gecenin kanatlarına taktık hüznümüzüCan kırıklarında uyuyamaz ki insan…Bir eski hayal gelir konar gözlerineBir eski şarkı dökülür dudaklarındanYüreği yaşla ıslatmadan duramaz ki insan… Karanlık duvarlara astık yüzümüzüHiç kırıklarında sessiz kalamaz ki insanBir lâl sevda düşer sözlerineBir damla süzülür yanaklarındanİçini harla yakmadan olamaz ki insan… Solgun cümlelerde aradık özümüzüDüş kırıklarında huzur bulamaz ki insan…Bir kara yalnızlık dolar…