ateşin böcekleri
uyku gözlerimde ısrarlı konuk
kapalıyım konuşan kendime
içim çekiliyor, kin tutabilir beni
seherle kucaklaştığım saatler nerede
derinleşiyorum durmak bilmeden
gecenin zorba mahkumluğunda
ama bir o kadar da mahzun yanında
dinginliği ise aranılan sığınak
raks edip, benden şarkılar söyleyen
ateş çemberindeki ateşin böcekleri
gözlerimle gök arasında
uyanık halimin büyülü kârı
ânı solurken
gece güzel bir mey oluyor
bir ışık serpiliyor
kendimi aradığım suların üzerine
yok iken
dönüşümle pencereni aç
4. sayıdan