Ruh perdesi yırtılınca gel yalan akşamüstü
Susmak gevezelikse konuşmaktır dil körlüğü
şuh çalçene dalga kıyıya bağlar yİ mavi beni
sessizlik sensin gün batımının en baki işkencesi
Ruh incinince gel hayaletim gece yarısı
Yedi akıllıya bir deli fazla işte kum saati
Büyülü bir sevgi ay ışığına bağlar beni
Yalnızlık sensin karanlığın garip şikestesi
Ruh perdesi dikilir
Dil çözülür
Saatler dökülür
Vaktinden önce alev olur, kor olur
Kim gün doğumu küller beni.
H. İhsan Sönmez
Şair –Yazar Veysel ÇOLAK “Yazmak konuşmaktır”, (S.5) diye başlıyor kitabına. Zaten yazar, önce kendine konuşur sonra bunları yazar. Çünkü yazarın amacı düşüncesini belirgin hatta görünür hale getirmektir, bu da yazan bir okurda, aynı metnin üzerine kendi anlamıyla yeniden yazılmasına yol açar. Yani metin yeniden kurulmuş olur. Buna aynı sayfada çok güzel bir örnek veriyor Veysel…
ateş, taş, ölüm yağıyordu başımızagök ellerini kapatmış yüzüne ağlıyordukuş sürüleri, sızı yüklü bulutlar, korkulu rüzgârdöne döne çığırıyordu üstümüzdeduvarlar yalımdı, tırabzanlar köz, tavanlar korperdeler tutuşmuş çıralanmıştısadece bedenler değildi tutuşan, sular da tutuşmuştudağlar yıkılmış, seller durmuş, kayalar donmuştuölüm sepyasıyla gelmişseçtiklerini işaretlemiş alıkoymuştu. Temmuz’du, dışarıda çağıldayan bir yaziçerde önce baharlar, sonra güzler, sonra kışlaryani hayat, yani dört mevsimli…
Korku bulaşıcıdır. Öyle bir dönemdeyiz ki neye el atsak korku sarmış evreni.Adaletsizliğin dibini görmekteyiz. Hak, hukuk hak getire…Köylümüz, üreticimiz sinmiş olduğu yere. Güvensizliğin, kandırılmanın dibini görmüş zerre umut taşımıyor artık.Korku bulaşıcıdır gençler ülkeden, siyasetten çok uzak yaşamaya çalışıyor çünkü etliye sütlüye bulaşmak tehlikeli atalarımız salmış içimize korkuyu…Atalarımız, korkunun ecele faydası yoktur derler korkusuzluğu vurgular.Her korkuya,…
koşun çocuklardaha hızlı koşun tinercisi arkanızdasapığı arkanızdaarkanızda sübyancısıcincisi cüppelisi arsızı koşun çocuklarpeşinizde ruhsuzu nursuzu uğursuzupeşinizde karanlığın uğultusu koşun çocuklardaha hızlı koşun daha hızlı koşunmaviye umuda sevdaya durun çocuklarbir yerde durungözleriniz güneş saçlarınız denizbakışlarınız sıcakdönün arkanızaomuz omuza verin çocuklarkaldırın kollarınızısıkın yumruklarınızı göğegölgenizi kovalayan karanlık dağılacaksıkın çocuklar yumruklarınızıgün ağaracak birer fidan dikin çocuklarkadir’e haydarcan’a birer fidanzorbaya meydan okuyana 2. sayıdan
Kövrək ürəyim gizlədiyi, sevgi sənindirOdlarda həzin közlədiyi, sevgi sənindir Könlüm tələsir vəsləti tapsın qucağındaİllər boyu sənsizlədiyi, sevgi sənindir Eşqin şəhəri, yeddi ilin fürsətin almışSon gündə ki Təbrizlədiyi, sevgi sənindir Gülşəndə gülən qanlı dodaqlar yarasındanSünbül boyu nərgizlədiyi, sevgi sənindir Axşam danışır, dərdini ulduzlara könlümHəsrət dolu gündüzlədiyi, sevgi sənindir Bir odlu baxışdan, süzülən oxlara dözdümQəlbimdə nişan izlədiyi,…
Sarhoş kalkar artık günler,miskin, ölgün, sağrıAkşamın eteklerine dolanmaya başlarkeşkelerin yansımalarıBulutlardan yapılma günlerden geçergecenin pençeli uçucuları… Öyle ki,Ay ışığında vaftizlenir küskün çınlak sırça anılar Şöyle ki,Krater olur sevgi sönüşünde kararsız sözlerin Bil ki ,Budala hep sevdiği yüzü düşlermiş Sen ki ,Hep güzel kal, ebedi aşkın yüzü. Bülent Bulut