herkesin derdinden pay alırken
kendini böyle neylersin
sığar mı bunca yük bu kucağa
bu dertle nasıl gönül eylersin
bırak dönsün dünya
biraz da senden yana
giden gitsin
böyle giderse sen
suların, yolların, güllerin
hatta gölgelerin ölüsüne bile
ağlarsın
Oya Gündüz Aksu
4. sayıdan
Sokakta oynayan çocukları o anda bir heyecan sardı. İçlerinden biri:-Cadı geliyor kaçınnnnnn diye bağırınca hepsi başka yönlere koştular. Sokakta, emekli olmayı düşleyen, ufacık yüzüne karşın oldukça büyük burunlu, soluk yüzlü, elâ denmeyecek kadar yeşil gözlü, sıska ve aslında kimseye zararı olmayan kendi halinde bir adamcağız evine doğru yürüyordu. Yorgunluğu yüreğine islemiş, rüzgârlı bir günün tozlarıyla…
uyku gözlerimde ısrarlı konukkapalıyım konuşan kendimeiçim çekiliyor, kin tutabilir beniseherle kucaklaştığım saatler nerede derinleşiyorum durmak bilmedengecenin zorba mahkumluğundaama bir o kadar da mahzun yanındadinginliği ise aranılan sığınak raks edip, benden şarkılar söyleyenateş çemberindeki ateşin böceklerigözlerimle gök arasındauyanık halimin büyülü kârı ânı solurkengece güzel bir mey oluyorbir ışık serpiliyorkendimi aradığım suların üzerineyok ikendönüşümle pencereni aç 4….
Bak yine güz geldi yüreğimDüşen sarı yaprakta hüzünŞimdi mevsim senin taht seninAşk acıyla sohbetmiş yüreğim Her sevdaya gelmezmiş baharAnla artık anla yüreğimSende kor bende hala harKısmetimiz hazanmış yüreğim Her yüreğin bir güzü varmışKuru dallar şahittir yüreğimAşk dedikleri bir masalmışGiden hep kıyarmış yüreğim Pervasızdır hüznün günleriSende elem var bende kederSolsa da aşkın güz gülleriAh edince geçermiş…
aynı defterden kopaniki beyaz sayfaayrı düştü bir rüzgârla ellerin eliyle dolarken biridiğeri hâlâ arafta
izinsiz almak ne kelimedokunmak bile bana göre değilama çiçekse belliğime takılanorada durun işte! gözümü alan bir pembelikya da sarılık görmeyeyimne kadar saklansa da yaprağının ardınakaçamaz elimden, neyleyim kaygılanmam da diyememelimi uzatırken başkasının emeğineama iştene yapayım ki durum böyle varsın çiçek hırsızı desinler banaçalınan çiçek olsun yeter kisonunu hazırladığımız dünyada çiçekli güzellikler çoğalır belki Oya Gündüz…
insan sınır aşırıdırerguvan bir gün batımındamünih’te marienplatz akşamıdonuk bakışlı st petersburg kilisesibir ürpetiden başka neydi erzurum’da çifte minareilk tapu senedi yurdunhiç gitmediğimsert ve mağrur kültiçimi burkan yanılgı baverian state’de bir beethowen yedikuru gürültü müydünarin bacaklı kıvrak kuğular minicik parmaklarıylasüzülürkenbayburt’un anlayamadığıbenim de kültürümdü eziklik nedir gördümziya paşa’nın öykündüğü kâşane buyduo yapılarda duyduğum komplekskahreden bir yenilgiydisöylemi nasıldı…