Birden Büyüyen Çocuk
Kuşlar gelmeyince ağaçlar da kurudu
bir daha konuşmadı bunu anlayan çocuk.
Esmerdi sokak, boşluktu insanların gözleri
hepsi bir yalnızlık, gülüşleri iğreti
yalanları sarışın, merhabaları kurnaz.
Bunu anlamıştı çekip giden kedisi
anladı çocuk
anladı oyuncakların kendisiyle oynadığını.
Hep solgundu annesi, düşündü çocuk
düşündü yırtılan gökyüzünü.
Hiç eksilmezdi babanın ter kokusu
gürültüler getirirdi eve
demir akşamlar, çelik sesleri.
Bir gün söylemişti ona fısıldayarak:
-Fabrikada işçiler oyuncakmış makinelere.
Duyguları yaralı, birden büyüdü çocuk.
Dünya 2021
- sayıdan