Püsür
Işıkları söndürelim
Şamdanların titreyen alevleri
Isıtsın bizi.
Devinen şehrin karanlık sokaklarında
Adımız yankılansın
Yaşımız hep aynı
Üstümüz kirli kalsın.
Son nefesimizde çağıralım mutluluğu
Tenimizi bahar yağmurlarında yıkayalım.
Efsunkâr hayatlarda büyümedik belki
Ciğerlerimiz küf ve rutubet kokusu
Yastığımızda abanoz sertliği.
Hayallerimiz viranelerde
Eskidi eşya gibi
Yıprandık mı büyüdük mü muamma
Bu yüzdendir münzevi oluşumuz.
Hayat ne can sıkıcı şey
Çocukların oyuncakları örselenirken
Ve kötüler kazanırken daima.
Biz bu gece ışıkları söndürelim
Pazen yataklarda uyuyalım
Yaşımız hep aynı
Üstümüz temiz kalsın
2. sayıdan