Yıldızlar Sönerken
dağlar nasıl kayboluyorsa gözden yavaş yavaş
öyle kayboluyor yüreğimden izlerin
sesin, sihrin her şeyin
akşam oldu olacak
o soğuk karanlığı sarıyor tenimi – evrenin
yıldızlar sönük
yıldızlar yetim
denizin göğü öptüğü bir yer var
orda demleniyor sabah eminim
gün doğdu doğacak
kutuplar yer değiştiriyor rüzgâr kuzeye dönmüş
kuşlar uçuşuyor içimde rengârenk kuşlar
o sonsuz çekimi sarıyor hevesimi-evrenin
söz sönük
söz yetim
ben şimdi sana ne diyeyim
ben şimdi sana ne diyeyim
3. sayıdan