Bizim türkülerimizde umudun sesi bazen acı acı yaralı bir kuş gibi titrer, bazen de bir aslan gibi yüce dağ başından kükrer. Ama yine de bizim türkülerimizde umut, çoğu zaman yüksek perdeden gelen bir sevinç değildir. O, gösterişli bir coşkudan ziyade içten içe yanan bir kor gibidir.Bazen bir iç çekiştir; göğsün tam ortasında ağırlaşan ince bir…
Bir şairin şiir anlayışı ve şiiri hakkında değerlendirme yapılacaksa kuşkusuz şairin kendisiyle ilgili kaynaklara başvurmanın gerektiği kaçınılmazdır. Turgut Uyar, şair kimliğinin yanı sıra son derece üretken eleştirmen kimliği ile edebiyatın dolaşım alanında yer almaktadır. 1950’den başlayarak 1980’li yıllara kadar çeşitli dergi ve gazetelerde yazılar kaleme alan Turgut Uyar’ın eleştirmen kimliği bireysel, toplumsal konulu, temalı şiirlerine…
senin olsun çirkin dilinbize yeter bozkırın desenisöğüt yaprağı sözcüklermektup yazdığımız eller serçe yuvası çatıların arasıhiç kimse bilmeden yaşıyorkağıt üstünde kalan hayatınıherkes ağırlığını sürüyor öne seni beklerim bütün günşuradan geleceksin diyeancak yapraklara geçerbenim nazım rüzgarımhiçbir gün kara çalmadımkomşuların uzayan dalına kabuk sularına yazılıradımızın baş harflerikimse tahmin edemezancak benzetirlergüle çiçeğe dudakların can suyugözlerin çamlığın pınarıtoprağın diline düştümher…
Dünya biraz eksilmişti sanki; sen geçince kaldırım taşları yerini buldu.Aynı masaya oturduk bir gün, çayın buharında yüzünün kıvrımları ısındı; içime sindi o an.Masalardan birine yasladığın o sessiz gülüş, şehirde kimsenin duymadığı bir rüzgâr açtı içimde. Bir defter sayfası çevirdim sonra; sesin ince bir çizgi bıraktı arkasında.Aslında seni kimse görmedi o akşam, ama bütün sokak lambaları…
barışmak için kendi kendimlerandevu aldım bugüne gecikmeli de olsa geldikarşıma geçipsöylendikçe söylendi sözü ağzından alıpçok yükleniyorsun dedim banaböyle giderse tadımız kaçardüşersek deberaber düşeriz ha! dinlemedi bile beniaynı vurdumduymaz hallerumurunda olsaydım eğerboş yere gevezelik edipgerçeği benden gizler miydi? Oya Gündüz AKSU
köpre yıldızlardan seçiyorum kaderiminiyetim bahar kadar taze bir solukyalnızlığın aynasında tarayıp saçlarını uzun uzunyalnızlığın aynasında bulup gözlerini yokluğunfallara terk ediyorum yüreğimigölgemde salınıyor körpe bir korkuluk insan insanda çoğalıyor bu böyle bilinirniyetim nergizleri yeşertmek kuytuluklarda elbettekoylarda mayalıyorum maviyi ki ürpersin gökkoylarda fısıldıyorum göğsüne toprağınyağmurlara terk ediyorum sesimi sonrayağmurlar her mevsim konuk kış diyorlar buna kışama nasıl…
Cüneyne Dergisi, yirmi sekizinci sayısına ulaşırken bizi sadece kelimelerin değil, ruhun da coğrafyasını genişleten bir isimle karşılıyor: Mojtaba Nahani. Edebiyat, bir dilin içine hapsolmayı reddettiği an evrenselleşir. Mojtaba Nahani, bu evrenselliğin yaşayan örneklerinden biri olarak modern İran şiirinin köklerini, bugünün sancılı gerçekliğiyle harmanlıyor. Onun şiiri, sadece Farsçanın ya da Azerbaycan Türkçesinin sınırlarında dolaşmaz; o, insan…