LİLA’DA ÜÇ MEVSİM
köpre yıldızlardan seçiyorum kaderimi
niyetim bahar kadar taze bir soluk
yalnızlığın aynasında tarayıp saçlarını uzun uzun
yalnızlığın aynasında bulup gözlerini yokluğun
fallara terk ediyorum yüreğimi
gölgemde salınıyor körpe bir korkuluk
insan insanda çoğalıyor bu böyle bilinir
niyetim nergizleri yeşertmek kuytuluklarda elbette
koylarda mayalıyorum maviyi ki ürpersin gök
koylarda fısıldıyorum göğsüne toprağın
yağmurlara terk ediyorum sesimi sonra
yağmurlar her mevsim konuk
kış diyorlar buna kış
ama nasıl da bahar kokuyor kıyılar böyle
şarkılar ürperiyor sesinde dalga dalga
renkler çözülüyor ebem kuşağında bir bir
anlıyorum ki gelen yaz değildir
içimden gelen oluk oluk bir sevinç
bir mevsim susuyor içimde bir mevsim
dingin bir sessizlikle işleniyor dilime böyle akşamlarda
anlıyorum ki ikizdir kıyıları denizin
o suya girince irkiliyor gençliğim çünkü her dem
o suya girince değişiyor ay
nasıl da uçup gidiyor yüreğimdeki yokluk
Şener AKSU