CEMRE
senin olsun çirkin dilin
bize yeter bozkırın deseni
söğüt yaprağı sözcükler
mektup yazdığımız eller
serçe yuvası çatıların arası
hiç kimse bilmeden yaşıyor
kağıt üstünde kalan hayatını
herkes ağırlığını sürüyor öne
seni beklerim bütün gün
şuradan geleceksin diye
ancak yapraklara geçer
benim nazım rüzgarım
hiçbir gün kara çalmadım
komşuların uzayan dalına
kabuk sularına yazılır
adımızın baş harfleri
kimse tahmin edemez
ancak benzetirler
güle çiçeğe
dudakların can suyu
gözlerin çamlığın pınarı
toprağın diline düştüm
her sene beni yanıltıyor
suya düşen cemre
Mehmet RAYMAN