Beni bana bıraktın
Manastır kızı
Ateş çiçeklerini verdin elime
Apollon, Çoban Marsyas’ın
Nağmelerini dinliyor Frigya
Midas yanı başımda
Dipsiz kuyulara sarkık kulakları
Bizi dinliyor sanki
Korkar gibisin
Sırrın nedir sahi…
Çırpınışın boşuna
Hiçbir günahın
Dünden daha az olmayacak
Arenadasın!
Uğultular; kralın zevki
Ölümüdür gladyatörün
Sen ki
Tarihe ulaksın Suçıkan’da
Göktaşı dem’inde bir sevda
Barışırsak Manastır kızı
Kabuklaşmış gün ışığında
Helen de kurtulur
Truva da.
2. sayıdan
Kuşlar gelmeyince ağaçlar da kurudubir daha konuşmadı bunu anlayan çocuk. Esmerdi sokak, boşluktu insanların gözlerihepsi bir yalnızlık, gülüşleri iğretiyalanları sarışın, merhabaları kurnaz. Bunu anlamıştı çekip giden kedisianladı çocukanladı oyuncakların kendisiyle oynadığını. Hep solgundu annesi, düşündü çocukdüşündü yırtılan gökyüzünü. Hiç eksilmezdi babanın ter kokusugürültüler getirirdi evedemir akşamlar, çelik sesleri. Bir gün söylemişti ona fısıldayarak:-Fabrikada işçiler oyuncakmış…
göç eyledim düşlerimin izineömrümün bahar mevsimidirnazlı nazlı büyürbağda çiçek yürekte sevdagurbettir sıladır özlemdirhayalimde yaşanan anlar lale, orkide, ve daha adını getiremediğimrenkleriyle hayat veren bir canaaçelya gibi yaz kış açan mevsimsizruhuma huzur verengönül gözümün güzelidir anemondur kar çiçeğidir çiğdemdirzarafeti düşlerimde hayaldirgezinir aykırılıklarımdayitik düşlerdir çıkmazlarımdauzanıp sarmak isterimhayaldir bom boş kollarım gecelerin süslü feneridiryanar söner başımdaah yüreğimhilalim dolunayım…
Bekler zamanın elinde tutup açılmayıAyrılıp örümcek ağlarındanAğır ağır gölgeleri uzatmayıŞimdi önünde poz verilenDünde kalmış kapılar.Eskir meraklı bakışlarda Sıradan selamlı, soğuk dokunuşlarda,Lal olur bekler heybetli de olsaRenkli kelebekler gibiUmuda kanat açan kapılar,Bekletir bir ömür önündeAçılması mı hayırlı kapanması mı kendine?Kapısını çalamadığınArdına kadar açamadığınEndişe yüklediğin kapılarBinlerce kapı açılır zamanaBinlerce kapı kapanır üstüneGönül kapın çalınınca öğrenirsinHer kapıda anahtar…
İkinci sayımızla yeni bir merhaba demenin mutluluğunu yaşıyoruz. Malum ülke koşulları ve bitmeyen bir salgının yarattığı sıkıntılı bir zaman diliminde, üstelik kış mevsiminin olanca ağırlığıyla kendini hissettirdiği şu günlerde bunalmış yaşamlara bir nebze de olsa güzellik katmak için çıkabildik yine. Amacımız hiçbir şeyi unutmak ya da unutturmak değil elbette ama en azından kültür, sanat ve…
Işıkları söndürelimŞamdanların titreyen alevleriIsıtsın bizi.Devinen şehrin karanlık sokaklarındaAdımız yankılansınYaşımız hep aynıÜstümüz kirli kalsın. Son nefesimizde çağıralım mutluluğuTenimizi bahar yağmurlarında yıkayalım.Efsunkâr hayatlarda büyümedik belkiCiğerlerimiz küf ve rutubet kokusuYastığımızda abanoz sertliği. Hayallerimiz viranelerdeEskidi eşya gibiYıprandık mı büyüdük mü muammaBu yüzdendir münzevi oluşumuz. Hayat ne can sıkıcı şeyÇocukların oyuncakları örselenirkenVe kötüler kazanırken daima. Biz bu gece ışıkları söndürelimPazen…
Adı yazmadı hiç tutku üzerineSanıysa bulutlara karışmışDokunsan göl oluyor gözleriSussan biçareTerkisinde azık yitikDolambaçlı sözleriDüşlerinde her şey bitikYaşamak tezgâhta ölüÖmürler hep gedikDüşünemiyorum Esiyor inceden bir yoksullukEserinde tohum ne gezerBazen susar güneşe bakıpGönül yumağını özlem ezerGeliverse bir avuç sevinçSanki göğe çıkar nutkuBeklerken yürek acıyı sezerAğlamakla gülmek arası bir şeyİnanmaz yanmazÇarmıha gerilmiş utkuYürek zaten dayanmazDüşünemiyorum Çalınmış toprağa kederGönlü…