çatıdaki saksağan
çatıda zamanlı zamansız koşuşturan
ve ansızın yüreğimi hoplatan
uzun kuyruklu kuş
ne zaman mesken edindin orayı
nerde çatımızda yıllardır yuva yapan baykuş
çok zaman oldu değil mi
anımsamasam da ben
yıllar hızla savurdu üzerimizden yongaları
oysa değişmesi ne kadar da normal her şeyin
peki ya her şey için, herkes için sızlayan yüreğim
bir tek onun huyudur değişmeyen
bilirim, kabullenmeli
ne gelmiş de eyvallah dememiş ki insan
sahi, memnun olan var mıdır
zamanın getirdiklerinden
ama gitmeyi de istemez kimse
elini eteğini çekip bu debdebeli dünyadan
sen yine de bakma dediklerime
kur yuvanı elverirse eskisinin üstüne
sürsün hayat, aynı hızıyla savrulurken dünya
ne varsa buraya ait olan
önünde sonunda
burada kalacak nasılsa
2. sayıdan