olan olur su kararır renk kararır gök kararırşaşırır kalır insandipsiz kuyulara döner yüreğiama gecenin de bir sevinci vardırakar yıldızlardan gözlerecan aydınlanır söz aydınlanır gidenler gidiyor işte gitsincanları sağ olsun gittikleri yerde her sonun da sonu vardırtan aydınlanır dağ aydınlanır su aydınlanırsabahı kucaklar insanışıkta demlenir hevesiher yolun başladığı bir yer vardıraşar gider dağlardan denizlerebulaşır sevinç insan…
dağlar nasıl kayboluyorsa gözden yavaş yavaşöyle kayboluyor yüreğimden izlerinsesin, sihrin her şeyinakşam oldu olacako soğuk karanlığı sarıyor tenimi – evreninyıldızlar sönükyıldızlar yetim denizin göğü öptüğü bir yer varorda demleniyor sabah eminimgün doğdu doğacakkutuplar yer değiştiriyor rüzgâr kuzeye dönmüşkuşlar uçuşuyor içimde rengârenk kuşlaro sonsuz çekimi sarıyor hevesimi-evreninsöz sönüksöz yetim ben şimdi sana ne diyeyimben şimdi sana…
dokunduğun yerlerimden çoğalacaktı gökyüzüeksildi zamanın perdesi yüzümde yazıkbir ürpertiye döndü sabah senden sonrabir ürperti ki hiç uyanılası değilgüldüğün düşler görüyorum şu sıralarbahar kalmış üstlerinde nemli nemlibari onları da sen sil biz yalnızların yurdu yokturyolu yoktur, döner dururuz içimizdenice gök taşının döndüğü gibi göklerdeadı yoktur anlamı yoktur hepsi hepsi bir hevessen el salla yine de özlediğindeekmeğin…