sayfa numarası olmayan bir günün
satırbaşı sokağı
sararmış duvarlara sırtını yaslayan kadınlar
kendi geçmişiyle konuşuyordu
günleri eksik basılmış takvimler
tedavülden kalkmış yollar aştım
kaç nehir gördüm rüzgarlı
ayaksız asma köprülerde mandalsız asılı
uçurumları örten gölgeler ciltlenmemiş gökyüzü
herkes farklı yerinden okur sırasını geçmişin
çevirdikçe iç sesimin dağılmış sayfalarını
yankısı tarifeli intiharlar iskelesi
Murat Yazıcı
üflesem sesimden sesine sözcüklerbir rüzgâr olsa, konsa çiçek ağzınanehir olsa sonra, senden dökülse üflesem ya ömrümden ömrüne bir sıhhatkırılıversem sonra, göverdiğin gün yeryüzündetoz olsam kül olsam savrulsam… ey benim yazık olmuş yanımayanağıma konmayana ey!uykusu kaçarmış kanadından düşünce bir tüygüvercin midir o dönen çalgınabir güvercin kalp midir üşüyen artıkkırılıp döküldükten hemen sonra sarsam seni teninde can…
Korku bulaşıcıdır. Öyle bir dönemdeyiz ki neye el atsak korku sarmış evreni.Adaletsizliğin dibini görmekteyiz. Hak, hukuk hak getire…Köylümüz, üreticimiz sinmiş olduğu yere. Güvensizliğin, kandırılmanın dibini görmüş zerre umut taşımıyor artık.Korku bulaşıcıdır gençler ülkeden, siyasetten çok uzak yaşamaya çalışıyor çünkü etliye sütlüye bulaşmak tehlikeli atalarımız salmış içimize korkuyu…Atalarımız, korkunun ecele faydası yoktur derler korkusuzluğu vurgular.Her korkuya,…
Sarhoş kalkar artık günler,miskin, ölgün, sağrıAkşamın eteklerine dolanmaya başlarkeşkelerin yansımalarıBulutlardan yapılma günlerden geçergecenin pençeli uçucuları… Öyle ki,Ay ışığında vaftizlenir küskün çınlak sırça anılar Şöyle ki,Krater olur sevgi sönüşünde kararsız sözlerin Bil ki ,Budala hep sevdiği yüzü düşlermiş Sen ki ,Hep güzel kal, ebedi aşkın yüzü. Bülent Bulut
Sokakta oynayan çocukları o anda bir heyecan sardı. İçlerinden biri:-Cadı geliyor kaçınnnnnn diye bağırınca hepsi başka yönlere koştular. Sokakta, emekli olmayı düşleyen, ufacık yüzüne karşın oldukça büyük burunlu, soluk yüzlü, elâ denmeyecek kadar yeşil gözlü, sıska ve aslında kimseye zararı olmayan kendi halinde bir adamcağız evine doğru yürüyordu. Yorgunluğu yüreğine islemiş, rüzgârlı bir günün tozlarıyla…
bir dolunaydaeskimek yokuş yukarı silik bir ezgiyleyanıklanmak şehirde düş batımı sohbetleriylekaybolmak hecelerde kısalan gölgeleriyleyürümek uzun bir yolda sessizlik şarkısıylaaklı başında umudu sırtındabuluşmak yaşamın kıyısında uzanmak gökyüzünedokunmak buluta yeniden umutlayeniden neşeyle Aslı Özer
kadınlar vardır kiummanlarda en büyük fırtınadırlarkadınlar vardır kiaşkın esrik gemisinibir bakışta batırırlar ben ki fırtınadaki gemiydimsen ki dalgaları minare boyunda fırtınaöyle bir estinöyle bir estin kigömüldüm aşkın ummanına kadınlar vardır kibir bakışta dağları yerinden oynatırbir bakışta kanımıza girerlerela vurgunlarda gözlerinin fermanıbedenimizden kanlı lokmalar gibi giderler alıp başını gittinmezarım oldu ayaklarının izigözlerinin elasıyla biçildi kefenimalıp başını…