Hüzün ve İnsan
Gecenin kanatlarına taktık hüznümüzüCan kırıklarında uyuyamaz ki insan…Bir eski hayal gelir konar gözlerineBir eski şarkı dökülür dudaklarındanYüreği yaşla ıslatmadan duramaz ki insan… Karanlık duvarlara astık yüzümüzüHiç kırıklarında sessiz kalamaz ki insanBir lâl sevda düşer sözlerineBir damla süzülür yanaklarındanİçini harla yakmadan olamaz ki insan… Solgun cümlelerde aradık özümüzüDüş kırıklarında huzur bulamaz ki insan…Bir kara yalnızlık dolar…