izinsiz almak ne kelime
dokunmak bile bana göre değil
ama çiçekse belliğime takılan
orada durun işte!
gözümü alan bir pembelik
ya da sarılık görmeyeyim
ne kadar saklansa da yaprağının ardına
kaçamaz elimden, neyleyim
kaygılanmam da diyemem
elimi uzatırken başkasının emeğine
ama işte
ne yapayım ki durum böyle
varsın çiçek hırsızı desinler bana
çalınan çiçek olsun yeter ki
sonunu hazırladığımız dünyada
çiçekli güzellikler çoğalır belki
Oya Gündüz Aksu
Bazı kalemler vardır, harfleriyle sadece cümleler kurmaz; aynı zamanda insanın iç yolculuğuna yoldaş olur. Eğitimci yazar İsmail Zorba da o kalemlerden biri. Sınıfın içinde öğrencilerine bir öğretmen olarak seslenen Zorba, yazın dünyasında ise okuyucusuna bir yoldaş, bir iç ses, bazen bir sığınak gibi yaklaşır. Onun kalemiyle yazılan her kitap, bir ruh çağrısı gibidir; kimi zaman…
İçimde durmaksızın uğuldayan şehirSuların duruldu mu, karlandı mı dağlarınYa toprağın, alt üst oldu mu ey! Gümbürtüyle uyuyan şehir koynumdaVe uyanan ter içinde umutsuz çocuklarlaTerk etti mi âşıkların da bu dem seni. Gövdesinde bin yılların katmerli yarasıAylı gecelerinde şarapla yıkandığımVurdu mu dalgan, uyandı mı yakamozun ey! Kara yıllar geçti mi köprülerinin altındanİç çekerek ağladı mı çeperindeki…
kendime giden o uzun yola düştümdışarıda karmaşa… herkes dünyayı değiştirmek peşinde,kimse dokunmuyor kendi içindeki eğriye. bir su damlasının inadıyla,sabrın ve şefkatin serinliğindeyüreğimin iradesini su ile yontmak istiyorum. sert çekiçler çatlatır taşıama su, incelikle işler derine. insan dediğin bazen en sert kayadan bile katı,esnetmek gerek kalbi usul usul , ince ince… öğrendim zaman tezgahında;devrimin hası, bağırılan…
Seni köleleştirmek içinİçinden çıkınca o narsistSeni uykuların uykusuna atmak içinBilinçaltı kabuslar canlanıncaBaşarmış olacaklar şeytanın işini Sen sonsuz bir özdensinGizli ışık varlığı birliğe gidensinVe dijital kuyularda bir Yusuf…İçinden çıktıkça sevgiKendini bildikçeYapmış olacaksın Yaradan’ın işini Seni özgürleştirmek içinBu dijital sınavBütünün hayrınaAdalet ve doğrulukHep birlikte yönetmekVe şeytan dedikleriŞizofren narsist gölgeYanızca bir korkulukOku görüntülükte dizelerimiHazzı seçmeden önce Cüneyt Gültakın
Ben derdim var sanıyordumBirkaç kuşak dağ lalesi epey orman soykırımıBiriktirmiş günlüğüneDamarından devrim yemiş ağaçlara saklanarakÇağ mağduru yavrusuna ağlıyormuş kara kargaRivayetler doğar doğmazGünah keçiliğinden kaftanAtılmıştır omuzunaGeceleri yas sofrası kuruyormuş sultanlara, yargıçlaraTıklım tıklım zindanlara bekçileriFukaradan arar durur köy ağasıBulutlardan bal sızdıran Afrodit’e saklar azgın çiçekleri Sınır kapısından dönen bir leyleğin mezarınaBir balıkçı geliyormuş karısından gizli gizliKaldırırsa baş…